Księga wieczysta jest to rejestr publiczny, prezentujący stan prawny nieruchomości. Pozwala bez żadnych wątpliwości spradzić, jakie prawa i komu przysługują do danej nieruchomości. Prowadzenie ksiąg wieczystych działa w licznych systemach prawnych w Europie, choć ewidentnie rozwiązania prawne są różne w poszczególnych krajach. Od 1991 roku księgi wieczyste prowadzą wydziały ksiąg wieczystych w sądach rejonowych według lokalizacji nieruchomości. Księgi wieczyste zakłada się dla nieruchomości, a nie dla właścicieli, czyli konkretna osoba może być wskazana jako właściciel w wielu księgach wieczystych, z kolei jedno prawo własności może być wykazane w tylko w jednej księdze wieczystej.

Prowadzeniem ksiąg wieczystych rządzi szereg zasad. Oto najważniejsze z nich: jawność formalna mówiąca, że każdy może w obecności pracownika sądu poznać treść księgi wieczystej. Nie wolno tłumaczyć się brakiem znajomości treści w księdze wieczystej. Z kolei domniemanie zgodności ze stanem prawnym oznacza, że domniemywa się, że stan prawny ujawniony w księdze wieczystej jest zgodny z rzeczywistością. Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych oznacza, że w razie rozbieżności między stanem prawnym widocznym w księdze wieczystej a faktycznym stanem prawnym treść księgi jest ważniejsza. I ostatnia zasada – pierwszeństwo praw wpisanych oznacza, że ograniczone prawa rzeczowe wpisane do księgi wieczystej mają pierwszeństwo przed takimi prawami nie wpisanymi do księgi.